Bruiloft

Vandaag trouwt mijn dochter. Ik zit al helemaal opgetut te wachten tot het tijd is om op pad te gaan. Het regent, straks ga ik alleen met de tram naar de plaats van bestemming. M was van plan mij af te halen, maar belde net af. Hij voelt zich niet lekker. Geeft niet, ik voel me sterk genoeg.

Grasmaaien

Gisteren lukte het niet om de maaier aan de gang te krijgen, maar vandaag, na een nachtje accu opladen springt hij meteen aan. Hoera! Zodra het gras droog is ga ik aan de gang. Herhaaldelijk denk ik oei, dat was link. De machine is krachtig en ik beheers hem niet helemaal. Toch lukt het me uiteindelijk en ik begrijp nu heel wat meer van dit monster.... Het is zo warm dat het gemaaide gras meteen opdroogt. Morgen bijeen harken, bewaren als instrooimateriaal.

Moeizaam

Gelukkig scheen de zon en kon het gras gemaaid worden. Helaas, de supermachine sprong niet aan. Martin gemaild om advies. Dat was geen goed idee, het mondde uit in tranen en volledig overstuur zijn. Zou de benzine op zijn? Ik kreeg de dop niet van de tank af. Na een nachtje slaap sta ik geradbraakt op. Ik probeer nog eens te starten, nop! Ik bel Joel, antwoordapparaat. Ik bel Francoise, antwoordapparaat. Eerst maar koffie. Ik bel nogeens Francoise, nu neemt ze op en ja Martine weet als vrachtwagenchauffeur wel iets van motoren. Ze komt meteen. Zij krijgt de dop er ook niet af, dat neemt iets van mijn schaamte weg. Uiteindelijk toch wel, de tank is leeg.... Ik rijd naar Huelgoat, doe meteen inkopen en haal benzine. De canister valt om tijdens het rijden en loopt gedeeltelijk leeg, zat niet goed dicht. Nu liggen alle spullen buiten uit te stinken en straks waag ik maar weer een poging. Ik vind dit een dag om liever helemaal niets meer te doen.

Alleen verder

  We zitten gezellig met een kop koffie bij de open haard. M. zegt; we kennen elkaar zo goed, hebben al een heel leven achter de rug. Hele goede dingen samen meegemaakt, de kinderen groot gebracht. We zijn hele goede maatjes. We moeten ons nu voorbereiden op de laatste 20 jaren van ons leven.....daar hebben we verschillende ideeen over.....dus ik dacht.....enz Zat ik net nog met een welwillende glimlach op mijn gezicht, nu schiet het bloed naar mijn hoofd. Wacht eens even, waar heb je het eigenlijk over? Net nog over samen en nu over een separatie! Huilen, boos, tot rust komen, nadenken, met andere ogen naar hem kijken, praktisch worden, eisen stellen. Een paar vrienden op de hoogte stellen, de tamtam doet zijn werk goed merk ik. Dankbaar zijn voor de steun, de warmte, de vriendschap en het begrip. Ik voel een enorme kracht vrijkomen, ja ik ga me voorbereiden op het nieuwe jaar!     * bewerken     * beantwoorden 21 dec 2011 - 15:28 kattenharen Mijn dochter reageert allergisch op kattenharen. Dat betekent grote schoonmaak als zij komt. Poezebeest wordt zolang uitgekwartierd. Ze heeft een comfortabel plekje in het voorhalletje, met een schapenvacht en haar bakjes voer. Het is een verstandig katje, ze snapt dat dit even niet anders gaat. Straks ga ik mijn mandje groenten halen en een brood. Voor de kerst heb ik een kip besteld, beter gezegd een kapoen; coq de noel. Ik draai het programma af met een onverschilligheid als nooit tevoren; die hele kerst kan me gestolen worden! Volgend jaar, dan zal ik mijn best weer doen. 15 dec 2011 - 16:11 verrassing Ik ben alleen thuis en kijk door het raam. Ik zie een vrouw rondscharrelen. Bonjour, zoekt u iets? Bent u Kenavo? Ja. Ze zegt iets tegen een man, die nu tevoorschijn komt, die zwaait naar me. Wie zijn dat? Ze komen dichterbij en ineens herken ik de man; mijn oude schaapherdersvriend, die ik zo lang niet gezien heb. Ik vlieg hem om de hals en begin in het Hollands tegen hem te praten, wat hij niet verstaat. Het is een wonder, na 25 jaar staat hij voor mijn neus. Zijn vrouw ken ik niet al zijn ze al 16 jaar samen. Wat hebben we veel te vertellen, wat is het leuk om hem dit mooie land te laten zien. Ze zijn onder de indruk van de manier waarop de mensen hier leven, simpel, maar met veel levenskwaliteit. Gelukkig kunnen ze een paar dagen blijven en vinden het fijn om in de hut te overnachten. 18 dec 2011 - 00:07 buiten adem De dagen zijn gevuld met bezigheden. Ik slaap als een blok en ben de volgende dag vanaf het eerste tot het laatste moment bezig met allerlei dingen zoals tafeldekken, koffiezetten, praten, koken  theezetten , autorijden, enz. Ik wil mijn vrienden zo graag laten zien hoe de mensen hier leven. Vandaag waren we bij Pascalle en Philippe en hun dochter Noelle. Op hun biologische boerderij zagen we de kippen, de konijnen, de varkens en de graanmolen. We proefden de bio-wijn, de zelfgebakken boekweitcake, de zelfgestookte calvados, die hier lambique heet. Noelle wil graag stage lopen op het bedrijf van mijn vrienden. De contacten worden gelegd. Hebben mijn vrienden gevoeld dat ik hen nu nodig heb? 18 dec 2011 - 13:17 oude vrienden Niet alleen mijn schaapherdervriend heeft me weten te vinden, ook een oude vriendin uit dezelfde tijd heeft me via internet opgespoord. Na zolange tijd is er natuurlijk een heel leven waar we niets van weten. Kinderen die destijds in luiers rondliepen zijn nu dertigers. En wij hebben al allerlei grote en kleine gebreken. Het mooie is, dat we onmiddelijk weten wat de ander bedoelt, aan een half woord genoeg hebben. Ik merk dat veel mensen zich een beetje bezorgd ten opzichte van mij opstellen. Dat wil ik eigenlijk liever niet. Het klinkt raar, maar op een of andere manier voel ik me sterk genoeg om de komende tijd aan te kunnen. Juist door dit bijzondere bezoek weet ik dat ik steeds mijzelf trouw ben gebleven, daar ga ik gewoon mee door. 19 dec 2011 - 11:51 nog niet zo ver Tot nu toe ben ik er nog niet  of nauwelijks aan toe gekomen om bij jullie te lezen en te reageren. Daar is op het ogenblik gewoon geen ruimte voor in mijn hoofd. Mijn vrienden zijn weer weg, maar woensdag komt mijn dochter, zij blijft tot 1 januari. M. vertrekt 26 dec om te skieen en komt in januari nog even terug om mij uit te leggen hoe diverse machines werken. Dan vertrekt hij definitief. Hij heeft al een groot deel van zijn spullen ingepakt en weggeborgen, op mijn verzoek. Mijn wens was ook dat deze overgangstijd zo kort mogelijk duurt, ik vind het erg zwaar. Je leeft gewoon met z'n tweeen verder, alsof er niets aan de hand is, beetje conflictvermijdend. Maar elke keer realiseer ik me wat er werkelijk aan de hand is. En het stormt en regent ondertussen maar door. 22 dec 2011 - 13:14 kroketten Dochterlief kwam en nam van Dobben diepvrieskroketten mee. Ik kookte er kerryrijst met pompoen bij en een bak sla. Een godenmaal! Ik ben zo blij dat zij er is, die laatste dagen, de spanning stijgt voelbaar. Ook bij M. We krijgen last van rare pijntjes. Ik moet zeggen dat ik dat ook wel volkomen normaal vind. Je kunt na zo lange tijd toch niet zonder pijn uit elkaar gaan? We doen allebei ons best om elkaar zo veel mogelijk te ontzien, maar ik tel de dagen nu af en verlang naar de maandag. In gedachte slaak ik al die hele grote zucht van verlichting. De vrienden hier zijn aangenaam nuchter; mij bieden ze alle steun aan, maken grapjes om me op te vrolijken . Tegen M. zeggen ze; bouw een groot huis, want we komen allemaal op bezoek!     20 jan 2012 - 17:34 Lifebox De lifebox viel van de kast en er bungeldennog een aantal dingen aan kabels naast de kast. De telefoon en de computer deden het niet meer. Nu heb ik me nooit erg bemoeid met de techniek en altijd bewonderend geklapt als M. weer iets geknutseld had. Ik had beter moeten opletten, maar daar is het nu te laat voor. Wat te doen? Voorzichtig ruim ik de kabelspagetti achter de kast vandaan. Welke kabel hoort bij wat? Radio en lamp alvast verwijderd met snoer, meteen schoongemaakt. Tussen het stof en de spinnenwebben ontdekt ik de kabel van de telefoon, de elektriciteit en de lifebox. Zitten alle stekkertjes goed in de lifebox, nee eentje niet ! Hoera! Nu dat ding weer aanzetten, ook gelukt, alles doet het weer , fluitje van een cent..... Triompf! 23 dec 2011 - 15:42 remember the good times Dat is  ons mantra om de komende dagen door te komen. Hoe snel er een misverstand ontstaat tussen ons beiden was gisteren weer duidelijk. Het ging notabene om geld. Als er iets is waar wij nooit ruzie om gemaakt hebben is het dat wel! Ik wil alleen maar vredig hier verder leven en heb niet veel nodig. Gelukkig kon dit conflict na een slapeloze nacht uit de wereld worden geholpen. Remember the good times, remember the good times, remember the good times. 24 dec 2011 - 12:06 kerstkoekjes Dochterlief  bakt 5 soorten kerstkoekjes; Zimtsternen, Bethmannchen, Vanillekipferle, Kokosmacronen en Lebkuchen. Vanmiddag zullen we ze bij de thee gaan proeven. Vanmorgen heb ik mijn kapoen afgehaald, die zal ik morgen toebereiden. Marie kwam even langs; Hoe gaat het? We doen alsof we gewoon , net als altijd,  kerst vieren, maar het is natuurlijk niet helemaal gewoon. We zullen haar wat koekjes langsbrengen  morgen. Allez madame, even de schouders eronder! 26 dec 2011 - 13:20 het is nu eindelijk een feit En ik slaak die hele diepe zucht van verlichting! Eerst ben ik gaan stofzuigen, met veel lawaai en geschuif van stoelen. Gelukkig geen tweede kerstdag in Frankrijk, alles weer gewoon. Straks een mooie wandeling maken met dochterlief. En toch,....toch was het een mooie kerst. En toch,....toch heb ik nergens spijt van. 27 dec 2011 - 15:39 zon en rijp Dit is zo`n dag waar alles fris lijkt. Ik word altijd blij van dit soort weer, het licht aan de andere kant van de zonnewende. Vanmorgen was alles wit van de rijp. Ik geniet van de bezigheden; hafer naar de geiten brengen, hout halen, as op de compost brengen, de kachel aanmaken, koffie zetten en dan ontbijten met dochterlief. Gisteren heerlijk gewandeld op de heide. Toen we terugliepen stond er een grote tractor bij mijn auto, die er niet lang kon. Excusez, geeft niks. Koekjes bij Marie langs gebracht. Aan de lange tafel werden 4 kommen neer gezet met 4 soeplepels. Een pakje crepes erbij en boter en jam. Het is de bedoeling dat je de crepe in de koffie doopt, of de hete koffie met de lepel slurpt. Soppen, noemen wij dat, je doet dat om 5 uur. Als Marie nu maar niet denkt dat ik met haar vrijgezelle zoon wat kan beginnen, die is natuurlijk niet voor niets nog steeds bij zijn moeder op zijn vijfenvijftigste! 28 dec 2011 - 22:04 sterren en bloemen Vandaag een strandwandeling gemaakt. Met Olivier over mijn situatie gesproken en gevraagd hoe hij en Corinne die zien. Buitenstaanders hebben vaak een duidelijker blik dan de betrokkenen zelf. Ik moest denken aan iets dat au bain marie laatst schreef; iemand die steeds naar de sterren reikt en intussen de bloemen vertrapt. Ik voel me niet vertrapt, maar wel miskent en niet gezien. 29 dec 2011 - 16:05 thuisdag Dochterlief is een heel klein beetje ziekies, en ik ben gewoon moe. Ik heb haar in de warmste kamer gelegd met een thermoskan thee en ik doe rustig alle klusjes die zijn blijven liggen. Voor mij hoeven al die uitstapjes niet zo, ben het liefst eigenlijk thuis nu, het liefst eigenlijk alleen nu. Ik krijg de kans niet en dat stel ik ook op prijs. Men vind het niet goed dat ik nu alleen ben. Daar spreekt bezorgdheid uit en dat waardeer ik. Ik krijg ook een nieuwe buurman; Nicolas, een jonge neef van Jean-Claude. Hij restaureert het uilenhuis. Prettig idee dat er iemand komt wonen aan het begin van het laantje. 30 dec 2011 - 18:25 nieuwe club Van de ene dag op de andere ben ik lid geworden van een nieuwe club van oudere alleenstaande vrouwen. Ze kijken me met wetende begripvolle blikken aan en beloven langs te komen. Ik wordt uitgenodigd op een oud en nieuwfeestje,erg lief, maar gelukkig gaat dochterlief op 1 januari terug en wil uiteraard niet te laat naar bed. We hebben een beter plan. We gaan morgenmiddag naar het thalassobad, het is daar vast rustig. Lekker badderen en schoonworden. Dan kunnen we fris het nieuwe jaar in onder het genot van of een glas champagne, of een guinnessbiertje. En dan ligt er een heel schoon nieuwjaar voor me, dat ik helemaal zelf mag invullen. Het voelt als vroeger op school, als je een nieuw schrift kreeg.   Lieve vrienden hier, jullie staan naast me, dat voel ik en weet ik. Ik dank jullie voor alle lieve reacties en de steun die ik krijg. Ik neem jullie mee het nieuwe schone jaar in, we blijven lachen! 1 jan 2012 - 21:38 onduidelijk Net geskyped met jongste dochter, die ook weer terug is van vakantie. Had zij eigenlijk wel begrepen wat er ging gebeuren met haar ouders? M. had het vorige maand verteld toen hij in NL was. Maar haar luchtige reactie; ( oh, bij mij verandert er ook vanalles), liet me twijfelen. En inderdaad, Bij haar moet je gewoon heel precies en duidelijk zeggen waar het op staat. Ik was blij dat ik dit misverstand uit de wereld kon helpen en haar ook een beetje kon troosten en geruststellen. Wat een geluk dat ze allebei al zo volwassen zijn, maar ik vind het toch heel erg jammer voor hen, en zij weer voor mij en voor elkaar. Maar eigenlijk denk ik dat M. het nog het moeilijkst gaat krijgen uiteindelijk. 2 jan 2012 - 13:39 il n'habite plus ici M. woont hier niet meer, hoorde ik mezelf aan de telefoon zeggen, en nee, we hebben geen mobielnummer meer. Ik sliep nog toen de telefoon ging en dan meteen zoiets zeggen voor het eerst! Het is mooi weer vandaag, terwijl gisteren geen hooiwagen kon draaien op het erf zonder nat te worden. Dat betekent dat het een natte zomer gaat worden..... De geiten zijn blij en staan tevreden te grazen op de nog altijd groene wei. Poezebeest is ook weer binnen en ik heb zowaar een was buiten hangen. Als nou dat walsje van Andre Rieu nog even uit mijn hoofd gaat, tadadaaaa, tadadaaaa, tadada tadada, tadadaaaa 3 jan 2012 - 21:33 tweeling Na een stormachtige dag was het al vroeg donker. Ik had me net met een boek in een gemakkelijke stoel geinstalleerd toen ik bezoek kreeg. Het was Marie, de dochter van Jean-Claude met haar man Fabien en de pasgeboren zoontjes Batist en Quintin. Ze kwamen gelukkig nieuwjaar wensen en hun mooie kindjes tonen. Twee kaboutertjes in draagstoeltjes op mijn tafel. Wat een rijkdom! 5 jan 2012 - 14:30 correct De meeste mensen weten wel hoe je het best kunt reageren op een scheiding van vrienden of bekenden. Vooral geen partij kiezen, je niet bemoeien met conflicten, geen oordeel vellen. De houding; komt in de beste families voor, waar twee vechten hebben twee schuld, iedere medaille heeft een keerzijde, ik hou me op de vlakte en mijn naam is Haas. Ik doe er zelf aan mee, weet ook wel dat het beter is voor mijzelf. Maar soms betrap ik me erop dat ik andere dingen zeg dan ik denk of voel. Zo zeg ik dat ik het dapper vind, dat M. de moed heeft om zijn eigen weg te gaan. Maar ik denk; Wat heb je aan al die schijnheilige spirituele praatjes, als je daar zo egoistisch van wordt. En; Wat laf , dat je de kinderen niet verteld wat er werkelijk aan de hand, alleen vage praatjes verkoopt. Het doet me goed dat vriendin Agnes zegt; oude puber. Maar zij is dan ook zelf gescheiden van een praatjesmaker. Ik ben me aan het losmaken. Ik bezie mijn leven met andere ogen. Ik probeer daar eerlijk in te zijn, geen bitterheid, maar ook geen mooipraterij. Dan zie ik dat ik het grootste drama al vijf jaar geleden heb doorgemaakt. Toen ben ik ook begonnen op Hart&Ziel, als uitlaatklep. De mensen die mij kennen uit die tijd herinneren zich misschien nog wel dat ik vele tranen heb vergoten in die tijd. Die lieve Neil heeft er nog een mooi liedje op gemaakt, met brandweer en al. Ik huil nu niet, gek eigenlijk.....   6 jan 2012 - 16:58 Orde op zaken Ik ben bezig het huis te ontdoen van allerlei overbodige spullen. Gelukkig zijn dat vaak ook die dingen die M. graag wil hebben, zoals dat porceleinen servies dat we van schoonma kregen en nooit gebruikten. Dit wegdoen geeft me een heerlijk opgeruimd staat netjes gevoel. Ook de burocratie wordt ontmanteld. Ik wil een kleine overzichtelijke administratie, zo min mogelijk gedoe. Toen dochterlief hier was had ik een goed idee. Ik leen haar mijn spaargeld, zodat ze een lagere hypotheek kan afsluiten bij het kopen van een huis. Ben ik daar ook meteen van af. Ik ben begonnen met bijhouden van een huishoudboekje. Ik wil weten wat ik per maand ongeveer nodig heb. Ha! De minimalist in mij kan zich gaan uitleven! 11 jan 2012 - 11:57 Vaarwel adieu kenavo Vanmorgenvroeg is hij weggegaan. Na nog drie dagen van regelen, pakken en afscheidnemen. Dit keer voelt het voor mij beter dan na de kerst, rustiger, zonder rancune. Waar dat aan ligt weet ik niet, maar het is zo. Gisteravond naar het koor gegaan, allebei. Dat is heel mooi om liederen te zingen waarvan de text wel door mij geschreven kon zijn, wat gaat er toch een troost uit van muziek. 12 jan 2012 - 12:37 Cafe tricot Gistermiddag had ik cafe tricot bij mij thuis, omdat Autre Rive in januari gesloten is. We waren met z'n vijven, vier dames en een heer. Jawel , sommige mannen willen ook graag warme sokken... Omdat bijna iedereen iets lekkers had meegebracht, stond de tafel vol met schaaltjes en theekoppen. Voor mij is het een ideale manier om het een en ander te bespreken, uitleg te vragen, informatie te verzamelen. Zo hoorde ik dat men bezig is met het opzetten van een werkplaats, waar defecte electrische apparaten afgegeven kunnen worden. Ze worden gerepareerd of als onderdelen hergebruikt. Toen de dames naar huis waren, bleef de man zitten. Hij vond het wel gezellig denk ik. Inwendig moest ik lachen. Zit ik nu op mijn eerste dag alleen al met een man in huis? Hoe doe je dat , aangeven dat hij nu ook maar eens moet opstappen? Gewoon niets meer zeggen? 14 jan 2012 - 13:10 Bloavez mad Bonne annee, sante, prosperite , bloavez mad. Gisteravond was de nieuwjaarsreceptie van de gemeente. Ik had me gedwongen om op chique te gaan: jurkje, nette schoenen ect. Hoewel dat eigenlijk hier niet hoeft, dit keer dus wel. Gelukkig zou mijn koor een paar liederen zingen, dat gaf meteen een samenhang. Het was niet alleen het feit dat ik er alleen heen ging, maar vooral het uitleggen waar ik tegenop zag. Ook wel weer handig ,dat ik op deze manier in een klap heel veel mensen kon informeren. Meteen een afspraak gemaakt met madame le maire. Mijn kinderen maken zich zorgen omdat ik nogal geisoleerd woon hier, zonder mobielbereik. Ik heb beloofd dat ik zou informeren naar mogelijkheden. Ja ach, er is waarschijnlijk niets, maar het is zeker goed om dat eens aan te spreken. Verder verliep de avond redelijk goed, met een goed glas wijn erbij was het ook best te doen, hele lieve mensen hier gelukkig.... 15 jan 2012 - 21:00 Uitnodiging De broer van M. Is 70 geworden. Hij geeft een groot familiefeest. Natuurlijk....ben ik ook uitgenodigd . Nee, dat gaat voor mijn gevoel nu niet meer, ik heb dus afgezegd. 16 jan 2012 - 16:14 Rijp op de takken Sinds twee dagen ligt er 'smorgens rijp . Zo mooi, zo fris en helder. Gelukkig had ik net alle ramen van het huis binnen en buiten gezeemd, jaja! Ik heb maar een heel klein huisje hoor. Ik kijk tevreden rond, het ziet er steeds beter uit en zo langzamerhand word ik ook weer wat creatiever. Gisteren heb ik een oude flippomap met stof bekleed, zodat ik daar mijn koormuziek in kan bewaren. Ook maakte ik van een lege nesquickdoos een dierenmedicijnenbox, met roodkruisje en opschrift! In sommige opzichten is mijn leven eenvoudiger geworden, letterlijk en figuurlijk. Een andere opsteker is mijn nieuwe I-pad. Wat een handig dingetje is dat! Ik snap alleen niet hoe je foto's die met de Ipad gemaakt zijn kan plaatsen op blog of dagboek. Is hier misschien iemand die dat weet? 17 jan 2012 - 18:55 SOSketting Ik kreeg net bezoek van Francoise. Zij woont op loopafstand van mij vandaan en heeft samen met Martine een mini-bejaardenhuis voor drie personen. We kwamen op mijn veiligheid te spreken. Ze had een paar goede ideeen. Neem je telefoon- fix mee als je naar buiten gaat, die heeft nog op enige afstand bereik. Zet er nummers op van drie personen uit de buurt. Bij ons is altijd iemand aanwezig Er is ook een SOSketting, nu nog niet nodig maar later misschien, kost 35 euro per maand. Ze gaat verder informeren voor me, erg fijn. Er wordt op me gelet, mooi is dat. 18 jan 2012 - 16:31 Comment ca va? Zoals Bewaarder het gisteren in mijn dagboek schrijft: het zijn vooral de familieleden die zich ongerust maken. Dat geldt voor mij ook, ik maak me totaal geen zorgen, hooguit om de dieren, die niet verzorgd worden als mij iets zou overkomen. Aan de andere kant loop ik liever met een ketting om, als dat men mij gaat controleren uit bezorgdheid. Francoise heeft al geinformeerd voor me en binnenkort komt er iemand praten. Ik moet wel twee contactpersonen aangeven. Gisteren was ik zingen op het koor. Dat was een goed idee om daar weer mee te beginnen. Het is vlakbij , leuke mensen, mooi repertoire en met Jo, de vlaamse dirigente, kan ik even een paar woordjes nederlands praten. Dat is voor ons beiden prettig, speciale grapjes, zoals je die alleen in de eigen taal kunt maken. Verder geef ik mezelf een schouderklopje om de manier waarop ik tot nu toe met de nieuwe situatie omga. Ik voel me heel rustig en sterk, gesterkt ook door de kring van vrienden die ondersteunend om mij heen staan. En daar bedoel ik ook jullie mee. Om Boudewijn de Groot te citeren: je kunt desnoods wel zonder geld, al is dat voor je maag niet fijn, nog erger als een man je kwelt, ik weet het kan verschrikkelijk zijn..... Laat mij maar schuiven, want ik red er toch nog altijd wel iets van, nu prins verhoor dan dit gebed, neem alles als 't niet anders kan, alleen mijn vrienden, laat die dan.... 19 jan 2012 - 14:12 Geitenpret Hoe gaat het ondertussen met de geiten? Zo te zien heel goed. Met hulp van mijn oude herdersvriend heb ik de jonge wilde Babette voor het eerst de hoefjes gesneden. Meteen een wormkuur voor allebei. In oktober waren ze op een morgen verdwenen. Het was dektijd en ik kon zelf de geur van de bok ruiken. Ze waren inderdaad door twee omheiningen gebroken om hem te bezoeken! Yvette had de andere geitendames weggejaagd en stond in hun hok, samen met de bok. De bok woont in het gehucht vlak bij ons. Gelukkig was de eigenaar heel aardig. Dit uitstapje beviel zo goed dat het zich nog een paar maal herhaalde, tot de eigenaar vertelde dat de bok de dag ervoor gesteriliseerd was. Toen was het uit met de pret. Nu maar afwachten of het gelukt is, bij Yvette ben ik vrij zeker, bij Babette niet. Amzer zoo zegt men in het bretons: de tijd zal het leren. 21 jan 2012 - 19:38 Helemaal niet meer aan gedacht Eigenlijk had ik er niet meer aan gedacht, ik vroeg dan ook : zoekt u iets? Ja cafe tricot. O, gut , het is zaterdagmiddag, dat is waar ook! Er stonden drie auto's voor de deur toen ik terugkwamm van inkopen doen. Weer andere mensen dan de vorige keer, maar later ook Thierry, die vorige week zo lang bleef hangen. Dit keer nog een man. hij kwam niet breien , maar filmen. Gauw een pot thee gezet voor bij de chocoladecake , die een vrouw had meege bracht. Thierry bracht een doosje handgemaakte bonbons mee. Zijn we eigenlijk een breikransje of een thee en snoepkransje? Het was weer erg gezellig en ik kon weer veel kleine probleempjes oplossen: de filmmaker repareerde mijn kapotte fototoestel, ik kan van de zomer een paar ezels op mijn weide zetten om het gras kort te houden, ik vond afnemers voor de zak tobinambur, veel te veel voor mij alleen. Morgen ga ik demonstreren tegen de geplande gascentrale midden in de Monts d'Arree. 23 jan 2012 - 13:08 Manif Christoph haalt me op om naar de demonstratie te gaan, le manif. Op weg er heen rijden we door het prachtige landschap, terwijl net de zon doorbreekt. Ik stel me voor dat daar een gascentrale staat met een enorme schoorsteen, die een eeuwige stoomwolk uitstoot. Welke gek bedenkt zoiets, midden in een natuurpark? We komen aan bij bij het kruispunt op het hoogste punt van de monts d'Arree: Roc'h Trevezel. Er staan veel auto's geparkeerd. En het demonstrerende volkje staat aan de kant. Ik breng de overgebleven chocoladecake van gisteren naar de tent. Christoph heeft een quiche meegebracht, er staan allerlei heerlijkheden en je pakt waar je trek in hebt. Er staan glazen potten voor de vrijwillige bijdrage die je geeft. Ik hoor de plop van een wijnfles die geopend wordt, daar moet ik zijn! Het is Joel en met een rode wijn en een kop warme soep instaleer ik me op een beschut plekje. Ik bekijk en observeer ,zie de kinderen spelen. Ik begroet hier en daar een bekende. Comment ca va? En ik antwoord naar waarheid: ca va. Dat wil zeggen: redelijk. Er zijn journalisten van de kranten, ik hoor een interview in het Bretons, voor radio kreiz Breiz. Verder is alles vrolijk en vredig, gezellig en geen gendarme te zien. Zou dit nu werkelijk helpen, moet er niet iets meer gebeuren? Doucement, doucement zegt Christoph, dit is nog maar een beginnetje. 24 jan 2012 - 17:43 Vooruit Mijn dochter vertelt me dat ze deze zomer waarschijnlijk gaat trouwen. Nog niet in vol ornaat, maar dat halen ze later in. Of ik dan naar Nl. Kom? Ja, wat dacht je dan, natuurlijk. Alleen in kleine kring, met een etentje erna. Ik ben blij en verheug me erop. 's nachts komen de donkere gedachten. Dat ik zeker ga huilen bij de aanblik van zoveel geluk en vertrouwen. Dat wij als ouders daar dan als het voorbeeld staan van hoe het niet moet. Dat ik ooit zelf daar stond en geloofde in onze liefde. Dat we we een hoon zijn voor de belofte in goede en slechte tijden. Dat we niet samen oud worden. GENOEG! Er zijn nou eenmaal gescheiden ouders, dit is de dag van het bruidspaar en wij zijn gewoon liefhebbende ouders, die blij zijn voor hen. Vandaag heb ik alvast een jurk besteld, met bijpassende schoenen, als dat niet voorbarig is.... 29 jan 2012 - 19:15 Boze feeen De maand is bijna om. Hoe lang zou het duren voordat ik me weer een beetje gewoon, alledaags ga voelen? Soms is er wel even zo'n moment, maar dat is schrikken. Overdag gaat het best goed, ik doe mijn klusjes en ben bezig met van alles en nog wat. Pas als ik moe in bed lig komen de donkere gedachten. Ze staan als boze feeen rond mijn bed. De fee van de bitterheid, de fee van zelfmede lijden, de fee van verongelijkt zijn, de fee van de wanhoop. Ik kijk ze een voor een aan. Wat schiet ik er mee op om naar jullie te luisteren? Ja, maar je bent al 63 bijna, en dan in de steek gelaten , terwijl je nu juist niet meer zo sterk bent, terwijl je hem altijd geholpen hebt, toen hij ziek en zwak was. En je gezins- samenhang gaat naar de knoppen en net nu het financieel wat beter ging, gooit hij je weer terug naar af! 't Is maar hoe je het bekijkt, je kunt het ook zien als een kans. Ik kan nu voor het eerst in mijn leven helemaal leven op mijn eigen manier. Wat moet ik met bittere gedachten? Hoepel op jullie, zo wil ik niet leven! Zo tikt de wekker de uren weg tot ik tegen de ochtend in slaap val. Toch gaat het vooruit en bijna iedere dag kijk ik tevreden terug. Volgende week krijg ik al een gast. Een man die even helemaal zijn rust nodig heeft. Hij wil alleen maar met een boek en een fles bij het vuur zitten en in de bossen gaan wandelen. 30 jan 2012 - 12:46 Communicatie Gisteravond belde M. Ook hij had het bericht over de aanstaande bruiloft van onze dochter ontvangen. De verbinding was erg slecht . Mijn stem echode met een vertraging van 3 seconden, zodat een gesprek bizar en moeizaam was. Hij prbeerde een skype verbinding, dat lukte niet. Hij belde nogmaals, weer echo. We spraken af te mailen. De hele avond wachtte ik op een mailtje, dat kwam niet. Ondertussen was mijn stemming gezakt naar een dieptepunt. Ik mailde: erg jammer dat we nu hier niet gewoon over kunnen praten, ik vind dat heel verdrietig. Ik kreeg geen antwoord. Besef wel dat het nu om het geluk van dochter en lief gaat en daar ben ik dan weer erg blij om. Kan dat? Ja, dat kan, gek genoeg. 31 jan 2012 - 11:21 Nieuwe dag Gelukkig is er altijd weer een nieuwe dag, waarop alles weer opnieuw geprobeerd kan worden. We hebben normaal kunnen mailen. Normaal? Ik merk wel een ongewone waakzaamheid bij mezelf. Het oude vertrouwen heeft plaats gemaakt voor een op de hoede zijn. Op voorstellen ga ik niet direct in, denk er eerst rustig over na. Wat wil ik, wat is goed voor de kinderen? Vandaag komt een monsieur. Ik heb het vuurtje al aangemaakt in zijn gite. Hij zoekt zijn rust, daarvan is er hier genoeg. En ik heb dat het hele jaar door, wat een luxe! 2 feb 2012 - 14:28 Goud = € Bijna iedere dag krijg ik een briefje in de bus van goudopkopers. Nu heb ik nog enkele trouwringen in mijn kistje liggen, wat moet ik daar mee? Ik heb ook een nieuwe bril nodig, dus dacht ik :laat ik eens langsgaan bij hotel Noz Vad. Daar zat ik dan met mijn tasje op schoot op zo'n lief pluche fauteuilletje. Samen met nog een aantal wachters. De aardige meneer bekeek mijn schatten en vroeg of ik engelse was. Het goud was van zo'n zwakke legering, dat hij er geen interesse voor had. Nou zeg! 3 feb 2012 - 14:45 Keukenfornuis Mijn keukenfornuis is als een goede vriend. Iedere ochtend begin ik de dag met het aansteken van een vuur. Eerst haal ik de as eruit van de dag ervoor, zodat de lucht goed kan trekken. Ik doe proppen papier en karton in vuurpot. Door mijn opruimactie heb ik genoeg papier liggen , ik heb zelfs mijn diploma's verbrand! Daarop komen een paar dunne houtjes en wat dikkere. Het is mijn eer te na om aanmaakblokjes te gebruiken. Lucifertje erbij, de klep even open laten en als alles goed fikt, nog wat dikker hout opleggen. Later kan ik , als er genoeg gloed is, de kachel wat dicht draaien. De oven wordt al aardig warm, daar bak ik meteen wat broodjes in. Voor mij alleen is een groot brood niet handig. Ik bak nu kleine broodjes in een muffinvorm. Eerst maal ik een schaaltje tarwe in de molen. Daar komt een halve theelepel zout bij en een tl. Bicarbonat=bakingsoda. Een eetlepel sesamzaad, lijnzaad, kummel en boekweit. Een paar vijgen in stukjes. Zoveel water tot een soepel deeg ontstaat. Melk kan ook. Beetje olijfolie in de vorm en zes bolletjes vormen. Als het lekker begint te geuren zijn ze klaar! 4 feb 2012 - 20:19 Pyjama Ik zat al in mijn pyjama toen Agnes opbelde en vroeg of ik zin had om naar de bioscoop te gaan. Ik ben dol op zulke verrassingen, dus ik zat vijf minuten later in de auto. We reden samen naar Morlaix en bekeken de film Melancholia. Een fascinerende film over de ondergang van de aarde. Als je de gelegenheid hebt, ga kijken. Op de heenweg vertelde Agnes dat ze van M. gehoord had dat onze dochter ging trouwen. Ik reageerde als door een spin gestoken. Dat vertelt hij aan jou? Het bleek dat zij hem een mail had gestuurd hoe het ging. Vind je dat vervelend? Ik vond het vreemd, maar als zij gevraagd heeft hoe het gaat.... Verdomme , ja! Ik vind het vervelend. Maar dat heb ik niet gezegd, nog niet. 6 feb 2012 - 15:00 Herhalen Zo langzamerhand krijg ik zelf een beetje genoeg van mijn verhaal. Gisteren vertelde ik het voor de zoveelste keer. Ik besloot dat het de laatste keer geweest is. In het vervolg alleen nog maar een zeer beknopte versie. Misschien hoopte ik dat anderen mij meer duidelijkheid konden geven, dat kunnen ze natuurlijk niet. Je krijgt dan reacties van: 'hij komt vast wel terug'. Ik moet gewoon stoppen met nadenken over het waarom. Het is gebeurt, klaar uit. Door rustig mijn eigen weg te gaan zal ik er vanzelf achter komen hoe die weg er uit ziet. Tot nu toe gaat het best goed. Van de kinderen hoor ik hoe de winter in Nl te keer gaat! Ik hoop toch zo dat er weer eens een elfstedentocht gereden kan worden. In 1997 waren we voor het eerst in dit huisje. Er was alleen een openhaardvuur. We hadden geen idee hoe koud het was, geen thermometer. We sliepen in slaapzakken met mutsen op, de bloemen stonden op de ramen en we konden wegens de sneeuw niet wegrijden. Pas op de terugweg hoorden we dat er een elfstedentocht gereden werd! Nu is het hier helemaal niet erg koud, wel in de rest van Frankrijk. 7 feb 2012 - 12:21 Bakingsoda bicarbonat Op internet staan heel veel tips over bakingsoda. Omdat ik weer eens een deo te pakken had die zijn belofte niet waarmaakte probeerde ik om zelf een deo te maken, Ik bekeek ook een paar youtubefilmpjes, waar dermate geklungeld en gekletst werd, dat ik maar zelf aan de slag ging. In een keramiek eierdopje mengde ik een tl. bakingsoda met een eetl. maizena. Ik deed er nog vaseline bijtot het een soort stevig deeg was. Tot slot een paar druppels lavendelolie. Ik gebruik het nu een week en geloof het of niet, het werkt ! In NL kun je bakingsoda bij de toko kopen. Ondertussen geniet ik van oude opnames van de elfstedentocht. Gisteren zag ik er een van 70 jaar geleden! Het waren prachtige beelden, de winnaar Akkema, stak met zijn hoofd in de lauwerenkrans een sigaretje op! Ik merk dat ik hele nostalgische gevoelens heb als ik naar zo,n oud filmpje kijk. Ik zie als het ware mijn ouders daar staan tussen de toeschouwers, pa met zijn hoed op en ma met een wollen jas aan. Het waren geen Friezen hoor, en ze waren daar nooit bij. 8 feb 2012 - 18:56 Electriciteit Als je aktie voert tegen een gascentrale en ook tegen atoomenergie bent, dan kun je natuurlijk alleen maar heel zuinig met energie zijn. Juist nu het zo koud is maakt EDF gebruik van de gelegenheid om eens flink stemming te maken . Er wordt gesproken van allert orange, omdat het stroomverbruik zo hoog ligt. Ja allicht, 30% van de Fransen verwarmen hun huis met stroom, goedkoop atoomstroom. Nu zijn dat zeker niet de mensen hier op het land, die hebben allemaal houtkachels en eigen houtwallen. In de steden, de flats, daar heb je vaak geen keus. Volgende maand organiseren we een grote festnoz in Brennilis, een dag voor mijn verjaardag. Mijn feestje is dus al geregeld! We kunnen alleen op de veertiende, dat is dan wel op valentijnsdag, ik hoop dat dat geen bezwaar is... Ik ben dol op de humor van de engelse Louise. Ik neem aan dat jij ook niet de hele dag bezig bent met het uitdelen van allerlei rode harten. Nee, en Medda zeker ook niet. Prima, gaan wij lekker muziek maken, na het genot van een door mij gekookte maaltijd natuurlijk. Dan belt MaiReun. Is het goed als ik donderdag kom en blijf slapen? Geweldig, kunnen we rustig de tijd nemen en bijpraten. Natuurlijk bij een smakelijk hapje en drankje! Annemarie nodigt me uit voor zondagmiddag midi, een maaltijd. Gezellig, zomaar, om de winter een beetje te verwarmen. Ik ben een bevoorrecht mens. 1 mrt 2012 - 19:06 Nieuwe maand De nieuwe maand begint goed. Het is heerlijk weer, dat geeft meteen energie. Ik heb al 3 dagen geen kachel aan en de hele dag alle ramen en deuren open. Overmoedig heb ik alle dikke wintertruien gewassen en in de zon kunnen drogen. Dat ik ze ook weggeruimd heb is misschien voorbarig, maar ach. Verder heb ik mijn fiets uit de berging gehaald en een toertje gemaakt. Koffie bij de dames van het minibejaardenhuis, praatje met buurvrouw en de baby, praatje met Jean- Jaques, die weer klust, na zijn akelige kankerbehandeling. Vandaag alle tuinstoelen met een Mengsel van lijnolie, terpentine en walnootbruinsel behandelt, meteen ook de banken en de tafel een likje gegeven. De bolletjes zijn aan het bloeien Biks! Nu moet ik wel de talud beschermen tegen de vraatzuchtige geiten. Deze dikke dames houden wel van een bloempje. Er kwam ook een jongeman, die gehoord had dat ik wel wat hulp kon gebruiken. Hij vraagt 50€ per uur, wel erg veel. Gelukkig merk ik dat ik zelf heel weinig verbruik. De afgelopen maanden zo'n 650€ en daar zitten dan een moeder van de bruid- jurk en een retourvlucht bij inbegrepen. Kortom: ik ben er best trots op hoe ik het rooi alleen. 5 mrt 2012 - 01:11 Prijs Vannacht bedacht ik dat ik al eerder quinze en cinquante verwisseld heb. Zou de tuinman misschien 15€ uurloon gevraagd hebben? In iedergeval heb ik verder geinformeerd vandaag op de vlooienmarkt, de vide-grenier. Oh, dat wil Paul wel doen voor je,zegtElairy. Maar dat is op den duur geen oplossing. Bovendien denk ik niet dat Paul daar zin in heeft. Gelukkig heb ik nog even de tijd, en misschien bedenk ik nog een andere mogelijkheid. 12 mrt 2012 - 15:11 Hoera! Gisteren was ik jarig. Het leuke was, dat er de avond ervoor een hele leuke festnoz was in Brennilis, tegen de gascentrale, die er dus ook nietkomt! Mijn vrienden Maireun, Corinne en Olivier kwamen dan ook graag van ver om mee te dansen en overnachtten bij mij. Daardoor had ik een gezellige ontbijttafel en later midi. Het was helemaal ontspannen zonder stress en ik heb echt genoten . Voelde me heel feestelijk. Omdat vandaag de zon schijnt houdt dit gevoel nog even aan, nu ik de gekregen plantjes in de tuin zet en de was in de zon te drogen hangt. De dikke dames geit zijn ook blij met de groene kruiden die al beginnen te groeien. Ik eet alweer iedere dag molsla , dat zo goed is tegen voorjaarsmoeheid en voor de lever. 18 mrt 2012 - 18:21 Mag niet mopperen Iedere dag heeft genoeg aan zichzelf, maar soms is het meer dan genoeg. Eigenlijk had ik gisteren een optreden met het koor. Omdat ik daarvoor naar Carhaix moest , had ik meteen een afspraak gemaakt bij de opticien en vervolgens bij de grote supermarkt ingeslagen. Toen was ik ineens zo uitgeput, dat ik niet meer ben gaan zingen. Vandaag was ik uitgenodigd voor een muzieketentje. En ook hier was ik de eerste die naar huis ging. Maar toch heb ik genoten, van de aardige mensen, het lekkere eten, het muziek maken, samen met de anderen. Er zijn een paar gedachten die steeds weer opduiken. Het ziet er naar uit dat niet alleen de a.s. schoonouders met Pasen komen, maar ook beide dochters. De dwanggedachte is dan: M zou hier bij horen te zijn, bij zijn gezin. Maar M. Is er niet bij, hij is op een andere familiebijeenkomst, t.g.v. De verjaardag van zijn broer. Daar zouden wij vroeger met zijn vieren heengegaan zijn, om de hele duitse familie weer te zien. Dat neem ik hem kwalijk, dat hij , door bij mij weg te gaan een heel systeem kapot heeft gemaakt. En waarom? Om nog een paar ultieme kicks te krijgen. Voor mijn gevoel is het dat niet waard. Gelukkig zijn er ook altijd weer andere gedachtes, milder, accepterend, Sereen. Zo zwiep ik als een aap van de ene naar de andere tak, daar word ik moe van.

27 mrt 2012 - 12:27 Voorlopig Dit is voorlopig het laatste bericht . Met het begin van de lente is er voor mij ook een einde gekomen aan een tijd van verwarring. Ik was bang voor een lange koude winter, maar het was een milde korte winter. Dankzij de steun van de mensen om mij heen heb ik weer vertrouwen in de toekomst gekregen. Vandaag heb ik het huis klaargemaakt voor de gasten , die morgen komen. Het seizoen begint vroeg dit jaar. De komende weken zullen er weer geitjes geboren worden. Er zal een groot terrein voor hen ingeperkt worden, zodat ze heerlijk vrij kunnen rondrennen. Mocht er een bokje geslacht moeten worden, dan zal ik niet alleen een feestje geven, maar een deel van het vlees inwekken. Een methode uit oma's tijd. De grote weide naast het huis zal door de koeien van Jean-Claude afgegraasd worden. Ze staan er al op, vijftien stuks! De gemeente zal de oprijlaankanten maaien en alles wat dan nog overblijft, daarvoor komt een jongeman voor inderdaad 15€ per uur. Het gras rondom het huis kan ik zelf maaien. Ik heb gemerkt dat ik met heel weinig geld kan rondkomen, daardoor heb ik geen enkele financiele zorg. Kortom: ik heb veel redenen om dankbaar te zijn en dat ben ik ook.